System wstępnej obróbki powłok proszkowych

Przedmowa

1. Określenie schematu procesu linii produkcyjnej w pełni uwzględnia postęp technologiczny i gwarantuje pełne spełnienie wymagań jakościowych produktu.

2. Projekt i dobór urządzeń linii produkcyjnej zapewniają realizację wszystkich wymagań procesowych i parametrów technicznych. 3. Wszystkie urządzenia używane na linii produkcyjnej są zaawansowane, praktyczne, niezawodne i bezpieczne. Główny sprzęt i komponenty są wybierane od krajowych producentów lub uznanych, wysokiej jakości marek. 4. W przypadku wszystkich urządzeń własnej produkcji, w celu usprawnienia automatyzacji, w projektowaniu konstrukcji w jak największym stopniu stosuje się wspólne części i standardowe komponenty. W pełni uwzględnia się poprawę środowiska pracy i warunków higieny pracy, a wszystkie odpowiednie normy krajowe i branżowe oraz środki bezpieczeństwa są ściśle wdrażane. 5. Ogólny układ linii produkcyjnej jest projektowany z pełnym uwzględnieniem racjonalności przepływu procesów. Rozmieszczenie urządzeń jest skoordynowane, uporządkowane, estetyczne i wygodne w obsłudze i konserwacji.

1. Odtłuszczanie

• Cel:

Aby usunąć olej i smar z powierzchni przedmiotu obrabianego. Zanieczyszczenie olejem zmniejsza przyczepność powłoki i może powodować problemy, takie jak łuszczenie się lub odpryskiwanie, zarówno na liniach lakierowania proszkowego, jak i płynnego, wpływając na ogólną jakość wykończenia.

• Metoda:

Odtłuszczanie chemiczne jest najpowszechniejszą metodą. Obrabiany przedmiot zanurza się w alkalicznym roztworze odtłuszczającym. Środek alkaliczny reaguje z olejami poprzez zmydlanie, przekształcając je w substancje rozpuszczalne w wodzie, które można zmyć.

Czas odtłuszczania zależy od stopnia zanieczyszczenia i wynosi zwykle od 5 do 15 minut.

• Lekko zanieczyszczone arkusze metalu mogą wymagać zaledwie 5–8 minut.

• Silnie zanieczyszczone części mechaniczne mogą wymagać 10–15 minut.

• Płukanie:•

Po odtłuszczeniu, obrabiany przedmiot należy dokładnie spłukać czystą wodą, aby usunąć pozostałości środków chemicznych. Zazwyczaj stosuje się dwa lub więcej etapów płukania, aby upewnić się, że nie ma pozostałości środka odtłuszczającego, co jest kluczowe przed wejściem na linię lakierniczą lub linię wykańczającą.

2. Usuwanie rdzy

• Cel:•

Aby wyeliminować rdzę i zgorzelinę z powierzchni metalu. Rdza pozostawiona pod powłoką będzie nadal korodować obrabiany przedmiot, zmniejszając trwałość produktu, niezależnie od tego, czy jest on wykańczany na linii lakierniczej proszkowej, czy płynnej.

• Metody:•

Dwa powszechnie stosowane podejścia to trawienie kwasem i mechaniczne usuwanie rdzy.

• Trawienie kwasem: Obrabiane przedmioty zanurzane są w roztworach kwasowych (takich jak kwas solny lub siarkowy), które chemicznie rozpuszczają rdzę.

• Usuwanie mechaniczne: Stosowane jest piaskowanie lub śrutowanie, w którym cząstki ścierne o dużej prędkości uderzają w powierzchnię, aby usunąć rdzę i warstwy tlenków.

Przykłady:

• Małe lub o skomplikowanych kształtach części lepiej nadają się do trawienia kwasem.

• Duże części lub części wymagające wysokiej jakości wykończenia lepiej sprawdzają się w przypadku piaskowania.

• Płukanie i neutralizacja:

Po usunięciu rdzy obrabiany przedmiot płucze się czystą wodą w celu usunięcia pozostałości kwasu.

W przypadku trawienia niezbędny jest etap neutralizacji — zwykle polegający na zanurzeniu w roztworze węglanu sodu w celu zneutralizowania pozostałych kwasów i zapobieżenia uszkodzeniu obrabianego przedmiotu lub przyszłej warstwy powłoki.

3. Fosforanowanie (lub pasywacja)

• Cel:

Fosforanowanie tworzy na powierzchni metalu ochronną warstwę fosforanu, natomiast pasywacja tworzy gęstą warstwę tlenku. Te warstwy ochronne znacząco poprawiają przyczepność powłoki i odporność na korozję – co jest kluczowe w przypadku wysokowydajnych urządzeń do lakierowania proszkowego i linii do lakierowania płynnego.

• Metoda:

Podczas fosforanowania obrabiane elementy zanurza się w roztworze fosforanowym o temperaturze 35–55°C na okres 3–10 minut, w wyniku czego zachodzi reakcja chemiczna, w wyniku której powstaje jednorodna warstwa fosforanu.

Pasywacja zwykle polega na użyciu chromianu lub innych środków pasywujących w celu utworzenia gęstej warstwy tlenku.

Przykłady:

• Elementy stalowe zyskują wiele na fosforanowaniu, które poprawia przyczepność powłok proszkowych i płynnych.

• Części ze stopów aluminium często poddawane są pasywacji w celu zapobiegania utlenianiu przed powlekaniem.